virastaran.net/a/12363

دیپار ۷: سخنوری چیست؟

آموزش, متن‌خوانی, متن‌های معیار

سخنوری یا خطابه فنی است که به‌وسیلۀ آن، گوینده شنونده را به ‌سخن خود اقناع و بر منظور خویش ترغیب می‌کند؛ پس غرض از سخنوری، همین دو نتیجه است که شنونده سخن گوینده را بپذیرد و بر منظور او برانگیخته شود. گوینده‌ای که این فن را به‌کار می‌برد، خطیب و سخنور نامند و سخنی را که این فن در آن به‌کار برده شود، خطبه، خطابه، نطق و گفتار خوانند.

چون انسان باید با هم‌جنسان خود زندگانی کند و وسیلۀ مهم ارتباط مردم با یکدیگر سخن‌‌گفتن است، هرکس غالباً محتاج می‌شود که سخنوری کند تا دیگران به مقصود او بگرایند. پس بسیاری از مردم همه‌جا و همه‌وقت، دانسته یا ندانسته سخنوری به‌کار برده‌اند و می‌برند و نمی‌توان گفت این فن را در کجا و چه زمان آغاز کرده‌اند؛ جز اینکه هرجا و هرگاه مردمی که با هم به‌سر می‌برده‌اند، گروه فراوان نبوده یا زندگانی آن‌ها ساده و مختصر و بی‌طول‌وتفصیل بوده، البته سخنوری موضوع نداشته و کم‌اهمیت بوده است و هرچه زندگانی اجتماعی قوت گرفته و طول‌وتفصیل یافته یا نکته‌سنجی اهلِ‌معرفت ترقی کرده، پایۀ سخنوری بالا رفته و ضرورت و اهمیت گرفته است.


گزیده‌ای از: محمدعلی فروغی، آیین سخن، چ۱، تهران: راه معاصر، ۱۳۹۳، ص۱۳.

مقالات پیشنهاد شده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پُر کردن این بخش الزامی هست
پُر کردن این بخش الزامی هست
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
کپی شد