virastaran.net/a/9901

در نویسندگی باید کلمه‌چکانی کرد

آموزش, توصیه‌هایی برای نویسندگی, نگارش و زیبانویسی

امروز کارنامهٔ کتاب در جهان بسیار «پُربرگ» است؛ اما چندان «پُربار» نیست… .
ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که عصر «انفجار انتشارات» است و شعار آن «چاپ کن یا رخ در نقاب خاک کن» (publish or perish).

گذشتگان ما پس از هزار لیت‌و‌لعل که قلم به دست می‌گرفتند، با تحقیق و تدقیق می‌نوشتند.
از این‌ رو آثارشان مالامال از مواد و ملاط و مطلب بود و اُسطُقس داشت.
آنان پیرو هر عقیده‌ای که بودند، در نویسندگی پیرو «مکتب دقت» بودند و هیچ اعتقادی به «مکتب سرعت» نداشتند. با «دقت میکروسکوپی» می‌نوشتند و در بند «سرعت نوری» نبودند. «دیر آی و درست آی» آویزهٔ گوششان بود و همواره «تحقیق» بر «تألیف» غلبه داشت.

گذشت روزگاری که کسی می‌توانست افتخار کند نویسنده است.
آنچه اکنون فراوان است، نویسنده است؛ اما آنچه مانند کبریت احمر است، دانشور است… .
بخوانید که از پیامبر خدا(ص) روایت شده است: از نشانه‌های آخرزمان این است که علم رخت برمی‌بندد… اما نویسنده بسیار می‌شود.

[اما] مهم نه کمیّت، که کیفیت است و نه عدد، که معدود است و نه بیشتر، که بهتر است.
آن‌که بیشتر می‌نویسد، پیش‌تر نیست. آن‌که بهتر می‌نویسد، پیش‌تر است.
پس در نویسندگی باید کلمه‌چکانی کرد؛ یعنی با قطره‌چکان نوشت: قطره به قطره؛ یعنی کلمه به کلمه.


محمد اسفندیاری، اخلاق نگارش، قم: نور مطاف، ۱۳۹۰، ص۳۲.

#گزیدهٔ محمد حیدری

@virastaran @heidarimohamad

آماده‌سازی: سیدحمید حیدری‌ثانی heydarisani.ir

مقالات پیشنهاد شده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پُر کردن این بخش الزامی هست
پُر کردن این بخش الزامی هست
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
کپی شد