virastaran.net/a/10828

علی صلح‌جو

شناخت بزرگان, شناخت‌نامه

استاد علی صلح‌جو ۷تیر۱۳۲۳ در قزوین زاده شد. او از ویراستاران و مترجمان باتجربه و خبره و از معلمان ویراستاری در دوره‌های آموزش ویرایش است. رشتهٔ تحصیلی وی زبان‌شناسی عمومی است. وی مدرک کارشناسی در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی از مدرسهٔ عالی ادبیات و زبان‌های خارجی و کارشناسی‌ارشد رشتهٔ زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران دارد.

علی صلح‌جو-ویراستاران

شغل‌ها و سمت‌های استاد صلح‌جو

  1. نمونه‌خوان، مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین، از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۴؛
  2. ویراستار مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین، از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۸؛
  3. ویراستار مؤسسهٔ دائرةالمعارف فارسی مصاحب، از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۴؛
  4. ویراستار دانشگاه آزاد ایران، از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸؛
  5. ویراستار مرکز نشر دانشگاهی، از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۸۲؛
  6. ویراستار مجلهٔ پیام یونسکو، از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۰؛
  7. دبیر اجرایی مجلهٔ زبان‌شناسی، از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۸۰؛
  8. ویراستار دانشگاه پیام نور، از سال ۱۳۷۳ تاکنون؛
  9. عضو هیئت‌تحریریهٔ مجلهٔ مترجم.

تألیف‌های علی صلح‌جو

  1. پژوهش و نگارش، تهران: آگاه، ۱۳۶۸.
  2. فرهنگ اصطلاحات انگلیسی‌فارسی و چگونگی کاربرد آن‌ها، تهران: رهنما، ۱۳۸۲.
  3. گفتمان و ترجمه، تهران: مرکز، ۱۳۸۵.
  4. نکته‌های ویرایش، تهران: مرکز، ۱۳۸۶.
  5.  اصول شکسته‌نویسی؛ راهنمای شکستن واژه‌ها در گفت‌وگوهای داستان، تهران: مرکز، ۱۳۹۱.
  6.  از گوشه‌وکنار ترجمه، تهران: مرکز، ۱۳۹۴.

ترجمه‌های استاد صلح‌جو

  1. خواهر وسطی، میریام میس، تهران: ابن‌سینا، ۱۳۴۶.
  2. زبان و زبان‌شناسی، الکساندر کندراتف، تهران: ایران یاد، ۱۳۶۳.
  3. زبان‌شناسی نوین؛ نتایج انقلاب چامسکی، دیردری ویلسن، ترجمهٔ گروهی، تهران: آگاه، ۱۳۶۷.
  4. فرهنگ اندیشهٔ نو؛ مقالات زبان‌شناسی، اولیور ستالی براس، ترجمهٔ گروهی، تهران: مازیار، ۱۳۶۹.
  5. نظریه‌های ترجمه در عصر حاضر، ادوین گنتزلی، تهران: هرمس، ۱۳۸۰.
  6. روش‌ها و فنون در آموزش علوم، برای کارشناسان و معلمان علوم‌تجربی، ترجمهٔ گروهی، تهران: مدرسه، ۱۳۸۲.
  7. فرستادگان نور، امیده صدارت، جیمز توئیمن، تهران: سخن، ۱۳۸۲.
  8. فن مطالعه، لیندا فریل‌انیس، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۶.
  9. نمادها و نشانه‌ها، آلفرد هوهنه‌گر، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، ۱۳۸۶.

علی صلح‌جو-ویراستاران

برخی ویراسته‌های علی صلح‌جو

  1. درآمدی به اصول و روش ترجمه، کاظم لطفی پورساعدی، تهران: نشر دانشگاهی، ۱۳۸۵.
  2. زبان و ذهن، نوآم چامسکی، ترجمهٔ کوروش صفوی تهران: هرمس، ۱۳۸۴.
  3. نمونه‌های نثر سادهٔ انگلیسی، بهروز عزبدفتری (گردآورنده)، تهران: دانشگاه پیام نور، ۱۳۸۶.
  4. ترجمهٔ متون ادبی، محمود علی‌محمدی، تهران: دانشگاه پیام نور، ۱۳۸۶.

مقاله‌های استاد صلح‌جو + لینک دانلود

مقاله‌های تألیفی

  1. «بحثی در مبانی ترجمه»، نشر دانش، ش۳۵، مرداد و شهریور۱۳۶۵، ص۱۷ تا ۲۵.
  2. «برنامه‌ریزان آموزشی خود به مدرسه بازمی‌گردند»، پیام یونسکو، ش۲۲۶، فروردین۱۳۶۸، ص۳۳ و ۳۴.
  3. «ترجمه، تاریخ، فرهنگ»، نشر دانش، ش۷۵، فروردین و اردیبهشت۱۳۷۲، ص۴۶ تا ۴۸.
  4. «ترجمه، عملی اجتماعی؛ دیدگاه ترجمه‌شناسان روس و بلغار دربارهٔ ترجمه»، نشر دانش، ش۷۷، مرداد و شهریور۱۳۷۲، ص۲۶ تا ۳۴.
  5. «آزمون در آموزش زبان»، نشر دانش، ش۷۹ و ۸۰، آذر و اسفند۱۳۷۲، ص۳۲ تا ۳۵.
  6. «تألیف یا ترجمه، کدام‌یک؟»، پیک نور، ش۷، پاییز۱۳۸۳، ص۱۴۸ تا ۱۵۴.
  7. «جوان‌شدن نویسنده به‌ست مترجم جراح؛ همدردی با دکتر کامشاد در مصیبت وارده»، جهان کتاب، ش۱۹۶، مرداد۱۳۸۴، ص۲۵ تا ۲۶.
  8. «دانشنامهٔ نظریه‌های ادبی معاصر»، نامهٔ فرهنگستان، ش۲۹، بهار۱۳۸۵، ص۱۱۳ تا ۱۱۸.
  9. «آیا همهٔ تألیف‌ها به مأخذ نیاز دارند؟»، نشر دانش، ش۱۱۵، زمستان۱۳۸۵، ص۳۴ تا ۳۹.
  10. «زبان متفاوت»، بخارا، ش۶۲، خرداد و شهریور۱۳۸۶، ص۴۱۳ تا ۴۱۷.
  11. «مقاله‌نویسی فرمالیستی»، نامهٔ فرهنگستان، ش۳۸، تابستان۱۳۸۷، ص۵۵ تا ۶۲.
  12. «سخن‌ربایی (سرقت ادبی)»، پژوهش و نگارش کتب دانشگاهی، ش۱۹، پاییز۱۳۸۷، ص۹۸ تا ۱۱۰.
  13. «چاپ اول، چاپ آخر»، جهان کتاب، ش۲۴۸ تا ۲۵۰، دی و اسفند۱۳۸۸، ص۶۸ تا ۷۳.
  14. «بلاغت مخاطب»، جهان کتاب، ش۲۵۳ و ۲۵۴، خرداد و تیر۱۳۸۹، ص۷۵.
  15. «سیمای مترجم»، نامهٔ فرهنگستان، ش۴۳، پاییز۱۳۸۹، ص۹۷ تا ۱۰۶.
  16. «ارزشیاب مناسب»، جهان کتاب، ش۲۸۳ و ۲۸۴، آذر و دی۱۳۹۱، ص۸.

  17. «زبان معیار در ویرایش»، جهان کتاب، ش۲۸۹ تا ۲۹۱، تیر و مرداد۱۳۹۲، ص۴.

  18. «مبارزهٔ گفتمانی و نقش ویراستار»، جهان کتاب، ش۲۹۴ تا ۲۹۶، آبان و آذر و دی۱۳۹۲، ص۱۵.

  19. «نامهٔ پرمحتوا»، نامهٔ فرهنگستان، ش۶۰، تابستان۱۳۹۵، ص۵۸ تا ۶۱.

مقاله‌های ترجمه‌شده

  1. «گفتمان: مبنای زبان‌شناسی و فلسفی»، جانتن کوک، بایا، ش۳، خرداد۱۳۷۸، ص۳۱ تا ۳۳.
  2. «زندگی و زمان ویکتورهوگو»، ایولین بلوند، ادبیات داستانی، ش۷۴، آذر۱۳۸۲، ص۳۸ تا ۴۷.
  3. «ترانهٔ لاوینو»، اوکوت پبیتک، بخارا، ش۴۶، آذر و دی۱۳۸۴، ص۲۲۲ تا ۲۲۴.

فعالیت‌های آموزشی علی صلح‌جو

این فعالیت‌های آموزشی در کارنامهٔ استاد صلح‌جو به چشم می‌آید: تدریس دروس زبان‌شناسی و ترجمه و ویرایش از سال ۱۳۶۲ تاکنون در دانشگاه‌های شهید بهشتی، آزاد اسلامی، پیام نور، جهاد دانشگاهی، دانشگاه تهران، مرکز نشر دانشگاهی، دانشکدهٔ حدیث و انتشارات سروش و نیز انجمن صنفی مترجمان شهر تهران.

3 دیدگاه. دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پُر کردن این بخش الزامی هست
پُر کردن این بخش الزامی هست
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

8 + 2 =

فهرست
کپی شد