virastaran.net/a/15517

#آواچهٔ ۶۳، پنج پایه

آموزش, آواچه, توصیه‌هایی برای نویسندگی, متن‌خوانی, نگارش و زیبانویسی

  • لقمهٔ کوچک زیبانویسی
  • نویسندگی
  • اطلاعات عمومی
  • خواندن
  • پراکنده‌خوانی
  • باید فقط تخصصی بخوانیم؟ پراکنده‌خوانی هم مفید است؟
  • برشی از: رضا بابایی، بهتر بنویسیم، چ۳، قم: ادیان، ۱۳۹۵، ص۲۸.
  • آوچه‌های ویرایشی و نگارشی

نویسندگی بر پنج‌ پایه استوار است:

  1. ذوق؛
  2. تجربه؛
  3. اطلاعات و مطالعات متنوع؛
  4. تخصص علمی؛
  5. مخاطب‌شناسی.

 

#آواچهٔ ۶۱، پنج پایه

 

رکن سوم نویسندگی مطالعات روزآمد و پراکنده است. کسی‌ که نمی‌خواهد به مؤلف‌بودن بسنده کند و خواهان آن است که علاوه بر عنوان مؤلف، شایستگی‌های یک نویسنده را نیز داشته باشد، باید افزون بر مطالعات تخصصی در اثر، بر حوزه‌ها و قلمروهای دیگر نیز مطالعه یا حتی دست داشته باشد.

آگاهی‌های ویژه در موضوع مربوط برای مؤلف‌بودن کافی است؛ اما بسندگی به مطالعات تخصصی، قلم را در پرورش مطالب، ناتوان و ذهن را در افق‌گشایی ناکام می‌کند. نوشتن می‌تواند و بلکه باید تخصصی باشد؛ اما خواندن چنین بایدی ندارد.

گمان نکنید مطالعات پراکنده وقت‌گیر هست و کم‌فایده. نگاه به مقاله‌ای که در نقد یکی از فیلم‌های کلاسیک نوشته شده است، اگر در محتوای کتاب فقهی یا کلامی به‌کار نیاید، بی‌گمان در واژگان و هندسهٔ اثر و حتی زاویهٔ دید نویسنده مؤثر است. سرمقاله‌های هر روزنامه‌ای که استانداردهای حرفه‌ای را رعایت می‌کنند، به مؤلف فلسفی یا عرفانی می‌آموزد که چگونه موضوع بومی و ساده‌ای را برجسته و حتی جهانی کند. همچنین می‌توان از ورزشی‌نویسان آموخت که چگونه می‌توان بر شادابی و هیجان نوشته افزود.

در میان همهٔ گرایش‌های مطالعاتی که نویسنده را برای پرورش مطالب علمی توانمند می‌کند، جامعه‌گرایی و باخبری از اوضاع‌واحوال فرهنگی کشور و حتی جهان و تاریخ معاصر اهمیت بیشتری دارد.


تاریخ انتشار در کانال تلگرامی «ویراسـتاران»: ۱۲تیر۱۳۹۶.

مقالات پیشنهاد شده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پُر کردن این بخش الزامی هست
پُر کردن این بخش الزامی هست
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
کپی شد